Türkiye yerel yöneticileri belirlemek için ülke genelinde belediye seçimlerine hazırlanıyor.
Partiler belediye başkan adaylarını ilan ediyorlar. Bağımsızlar adaylıklarını açıklayarak yarışa katılıyorlar.
ÖNE ÇIKAN ADAY BELİRLEMELERİ!
- Adayın partiye yüklü bağış yapacak gücü var mı?
- Adayın kamuoyunda tanınmışlığı var mı?
- Adayın sermaye gücü var mı?
- Adayın aşiret gücü var mı?
- Adayın makam gücü var mı?
- Adayın bölge, şehir, hemşeri oylarını alacak gücü var mı?
- Adayın mezhep, ulus, milliyet gücü var mı?
böylece uzayıp gidiyor.
Peki bu özellikler belediye başkanı olmak için neden gerekli? Seçmenler açısından hiç bir gerekliliği yok.
Partiler, beldelerde, kasabalarda, şehirlerde yaşayan seçmelerinin kendi yönetimlerini belirlemesine fırsat vermiyorlar. Beldeler, kasabalar şehirlerde yaşayan seçmenin iradesi yok. Beldeyi, kasabayı, şehiri belki de ilk defa görecekleri adayları parti genel merkezleri belirleyerek ihraç ediyorlar.
PARTİLERİN BELEDİYECİLİK PROĞRAMLARI YOK!
AK Parti, MHP ve aynı doku uyumlu diğer partilerin yerel yönetimler proğramları olmaması anlaşılır. Sosyalist Enternasyonel üyesi CHPnin belediyecilik proğramının olmaması anlaşılır değil. Fransız devrimi ile birlikte 1789da ortaya çıkan sosyalist belediyeciliğin işleyişine en yakın olan Avrupa ülkeleri partileri ile kardeş parti ilişkisini sürdürüyorlar.
SOSYAL BELEDİYECİLİK
Sosyal belediyeciliği özümseyemeyen, liyakat sahibi olmayan, makam, sermaye, aşiret, tarikat, cemaat gücü ile partilerden aday olanların sosyal belediyecilik dertleri olmaz. İnşa ettikleri projelerin şov yaparak açılışını yapmak, belediyenin tüm araçlarını belediye başkanın ismiyle, fotoğrafları ile giydirmek sosyal belediyecilik değil, israftır, kendi reklamıdır, utançtır.
Yoksulluk yardımları, toplu sünnet törenleri, iftar çadırları sosyal belediyecilik olmaz. Murat Kurumun parasız bilimsel özerk eğitime sırt dönerek öğrencilere çorba dağıtma vaadi Bu tutum, ülke yoksulluğuna sınırlı bir refah artışı, sermaye düzeninin sürekliliğinin sağlanmasına önemli bir katkı olur. Yoksulluğu yaratan koşulların tarihsel kökleri, ideolojik arka planını kamufle etmek olur.
NEOLİBERALİZM
Neoliberalizm; Doğal, tarih ve kültürel varlıkları yok eden, yeşil alanları ortadan kaldıran, kenti gökdelen ve plaza bataklığına çeviren imar uygulamalarının hayata geçirilmesidir. Çarpık kentleşme, sağlıksız yaşam alanları, şehirlerdeki yeşil alanların imar rantına kurban edilmesidir.
CHP belediyeciliği zamam zaman bu alana kayıyorlar. İzmir belediye başkanlığı döneminde gökdelen-plaza müptelası olan, İzmir Mimarlar Odasından oda, moda diye kendince küçümseyen Aziz Kocaoğlu, liberal yönetim anlayışı ile Ekrem İmamoğlu, ırkçı tutumuyla Muhittin Böcek ve ülkücü sağ görüşü ile Mansur Yavaşın neoliberal anlayıştan farklılıkları var mı?
SOSYALİST BELEDİYECİLİK,
Sosyalistler; kaynak yaratma, üretim artırma, tüketim düzenleme, ekoloji, cinsiyet, katılım-öz yönetim Bilimsel tespit ve çözüm.
Toplumsal eşitlik, dayanışma, yerinden yönetim, doğrudan demokrasi, planlamacılık, kalkınma, şeffaflık ve hesap verebilirlik ilkelerine dayanmaktadır.
Mahalle, semt meclisleri , çocuk, kadın, geçlik komisyonları aracılığıyla doğrudan ve çoğulcu yönetim. Demokratik kitle örgütleri, meslek kuruluşları ve derneklerin temsiliyetlerinin hâkim kılınması
SONUÇ OLARAK
CHPin yerel yönetim proğramı yok. Liyakate uygun belediye başkanı seçme modeli ortaya konmadı.
Ancak, CHPnin belediyecilik tarihi var. En azından onlardan okuyup, öğrenip, onların yolundan gitme becerisi gösteremediler.
Moskova Belediyesini ziyareti sırasında Deniz Gezmişin mezarından aldığı toprağı Nazım Hikmetin mezarına bıraktı. Bask militanlarının idamını protesto etmek için İspanya Büyükelçiliğinin suyunu kesti. İşçilerin hakkı için açlık grevi yaptı. Devrimci Belediyeler Birliğinin kurucusu Vedat Dalokayın yolu izlenmeli.
İlk kez otobüs özel yolu ile hız, süre, yakıt optimizasyonu sağladı. Bir milyon çocuk kitabının dağıttı. Demokratik kitle örgütlerinin kent yönetimine kattı. Sakarya caddesini ilk yaya bölgesi ilan eden AliDinçerin yolu izlenmelidir.
Hadi hayırlısı
